Cefpirom

Cefpirom

Nazewnictwo Inne nazwy i oznaczenia farm. łac. cefpiromum
Ogólne informacje
Wzór Hilla	C22H22N6O5S2
Masa molowa	514,57 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	84957-29-9
PubChem	5479539
DrugBank	DB13682
SMILES CON=C(C1=CSC(=N1)N)C(=O)NC2C3N(C2=O)C(=C(CS3)C[N+]4=CC=CC5=C4CCC5)C(=O)[O-]
InChI InChI=1S/C22H22N6O5S2/c1-33-26-15(13-10-35-22(23)24-13)18(29)25-16-19(30)28-17(21(31)32)12(9-34-20(16)28)8-27-7-3-5-11-4-2-6-14(11)27/h3,5,7,10,16,20H,2,4,6,8-9H2,1H3,(H3-,23,24,25,29,31,32)/b26-15+/t16-,20-/m1/s1 InChIKey DKOQGJHPHLTOJR-WHRDSVKCSA-N
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[1] siarczan cefpiromu Substancja w tej postaci nie jest klasyfikowana jako niebezpieczna według kryteriów GHS. NFPA 704[2] siarczan cefpiromu 0 0 0
Klasyfikacja medyczna
ATC	J01DE02
Farmakokinetyka Okres półtrwania 1,8-2,2 h[3] Wiązanie z białkami osocza i tkanek 10%[3] Metabolizm nie podlega[3] Wydalanie 75% z moczem[3]
Uwagi terapeutyczne Drogi podawania dożylna

Cefpirom (łac. cefpiromum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, bakteriobójczy antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn IV generacji, oporny na działanie większości β-laktamaz w tym β-laktamaz o rozszerzonym spektrum działania i β-laktamaz chromosomalnych.

Cefpirom jest antybiotykiem bakteriobójczym, hamującym syntezę ściany komórkowej bakterii Gram-ujemnych oraz Gram-dodatnich poprzez unieczynnianie białek wiążących penicylinę^[3]. Cefiprom jest oporny na działanie większości β-laktamaz w tym β-laktamaz o rozszerzonym spektrum działania oraz β-laktamaz chromosomalnych^[3].

• zakażenia u dorosłych^[3]:
  • zapalenie płuc
  • powikłane zakażenia układu moczowego
  • zakażenia skóry i tkanek miękkich
  • ciężkie zakażenia szpitalne
• bakteriemia^[3]
• sepsa^[3]
• leczenie infekcji u pacjentów z neutropenią lub niedoborem odporności^[3]

Do 2026 roku cefpirom nie był dopuszczony do obrotu w Polsce^[4].

Cefpirom może powodować następujące działania niepożądane^[3]:

• nadwrażliwość skórna,
• gorączka,
• nudności,
• wymioty,
• ból brzucha,
• biegunka,
• małopłytkowość,
• eozynofilia,
• ból głowy,
• odczyn zapalny w miejscu podania leku,
• wzrost stężenia kreatyniny w osoczu krwi,
• wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w osoczu krwi,
• wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) w osoczu krwi,
• wzrost stężenia bilirubiny w osoczu krwi.