Albatros M5

Albatros M5

Dane podstawowe
Państwo	Rosja
Producent	Albatros
Typ	dron rozpoznawczy
Załoga	0
Historia
Data oblotu	2023
Dane techniczne
Napęd	silnik elektryczny
Wymiary
Rozpiętość	3,3 m
Masa
Użyteczna	3-5 kg
Startowa	15 kg
Osiągi
Prędkość maks.	120 km/h
Prędkość przelotowa	72 km/h
Pułap	5000 m
Zasięg	250 km
Długotrwałość lotu	4 h
Dane operacyjne
Użytkownicy
Rosja

Albatros M5 (ros. Альбатрос М5) – rosyjski bezzałogowy statek powietrzny przeznaczony do rozpoznania powietrznego.

Dron został opracowany przez firmę Albatros, która w latach 2022-2023 dokonała adaptacji jednej ze swoich konstrukcji do celów wojskowych. Jego produkcja seryjna została podjęta w fabryce dronów w Jełabudze. Od czerwca 2023 r. dron znalazł się na wyposażeniu rosyjskich oddziałów biorących udział w agresji na Ukrainę. W marcu 2024 r. producent podał, że osiągnął zdolności produkcyjne pozwalające na wytwarzanie miesięcznie 30 egzemplarzy dronów^[1]. Na podstawie doświadczeń bojowych w konstrukcji wprowadzono szereg zmian poprawiających jej odporność na przeciwdziałanie środków walki elektronicznej stosowanych przez Siły Zbrojne Ukrainy. W tym celu ograniczono konieczność komunikacji drona z naziemnym stanowiskiem kontroli, korzystanie z pozycjonowania z wykorzystaniem satelitów oraz zmniejszenie sygnatury elektromagnetycznej stacji naziemnej poniżej jednego wata^[2]. W rozwoju oprogramowania analitycznego wykorzystywanego w systemie drona uczestniczyli specjaliści Kaspersky Lab. Opracowane algorytmy rozpoznawania obrazu służą do wstępnej selekcji danych, co umożliwia przesyłanie do stacji naziemnej wyłącznie informacji uznanych przez system za istotne^[3].

Dla biorców cywilnych oferowana jest wersja oznaczona jako Albatros M5 AGRO^[4].

Bezzałogowy statek powietrzny typu samolotowego, zbudowany w układzie latającego skrzydła. Konstrukcja wykonana jest z materiałów kompozytowych, co pozwala na uzyskanie niskiej masy własnej przy zachowaniu odpowiedniej wytrzymałości strukturalnej. Rozpiętością skrzydeł aparatu wynosi 3,3 m a maksymalna masa startowa do 15 kg, z czego do 3 kg może stanowić ładunek użyteczny. Napęd stanowi silnik elektryczny z trójłopatowym śmigłem ciągnącym, zasilany akumulatorami litowo-polimerowymi. Prędkość przelotowa aparatu wynosi około 72 km/h, natomiast prędkość maksymalna sięga 120 km/h. Deklarowany czas lotu w standardowej konfiguracji wynosi do 4 godzin a maksymalny pułap 5 000 m. Całkowita długość planowanej trasy lotu może dochodzić do 250 km, w zależności od konfiguracji ładunku oraz warunków atmosferycznych. Start odbywa się z wykorzystaniem katapulty, a lądowanie przy użyciu systemu spadochronowego. Systemy nawigacyjne opierają się na autopilocie zintegrowanym z odbiornikami systemów satelitarnych GPS i GLONASS oraz układzie inercyjnym. Łączność z naziemnym stanowiskiem kontroli lotu realizowana jest za pośrednictwem kanału radiowego i wideotransmisji o deklarowanym zasięgu do około 60 km w linii widzenia, pracującego w paśmie 900–1200 MHz. Producent deklaruje możliwość eksploatacji aparatu w szerokim zakresie warunków środowiskowych, obejmującym temperatury od −40 °C do +50 °C oraz loty przy prędkości wiatru dochodzącej do 16 m/s.^[5] Na pokładzie dron przenosi kamery stabilizowane żyroskopowo pracujące w paśmie światła widzialnego oraz podczerwieni^[6].

Odbiorcy oferowany jest standardowy zestaw zawierający bezzałogowy statek powietrzny, naziemną stację kontroli z laptopem, sprzęt radiowy i zestaw antenowy, dwa zestawy akumulatorów i ładowarkę, katapultę gumową, pokrowce i pojemnik transportowy (o rozmiarach 1200x800x150 mm) oraz zestaw części zamiennych^[7].

• Marek Dąbrowski: Drony powietrzne w wojnie na Ukrainie. Ilustrowany leksykon. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2025. ISBN 978-83-7339-425-4.