V2U

V2U – rosyjski uderzeniowy bezzałogowy statek powietrzny wprowadzony do użytku w Siłach Zbrojnych Federacji Rosyjskiej w lutym 2025 r.

Pierwsze informacje o użyciu nowego rodzaju rosyjskiej amunicji krążącej podczas agresji Rosji na Ukrainę pojawiły się w lutym 2025 r. Odnalezione egzemplarze zostały poddane kompleksowym badaniom. Analiza wykazała, że działanie drona opiera się na daleko posuniętej autonomii. Na podstawie porównywania danych z wysokościomierza laserowego z zapisaną w pamięci urządzenia mapą dron jest zdolny do samodzielnego dotarcia w zaplanowany rejon działania oraz identyfikację i atak na zaplanowany cel. Odnotowano również istnienie wersji rozpoznawczej, która zamiast głowicy bojowej przenosi wyposażenie rozpoznawcze, dodatkową baterię oraz spadochron umożliwiający lądowanie po powrocie z misji^[1]. Służby wywiadowcze Ukrainy ustaliły, że za pozyskanie komponentów i produkcję dronów odpowiadają cztery firmy – dwie zarejestrowane w Rosji oraz dwie w Chinach^[2]. Ocenia się, że dron stanowi tanią alternatywę dla dotychczas stosowanych BSP, tj. Zala Łancet-3 czy Shahed 136. Koszt jednego drona szacuje się na 2000–3500 USD^[3].

Bezzałogowy statek powietrzny w układzie samolotowym. Kadłub, o długości 100-120 cm, jest wykorzystany jako przestrzeń ładunkowa mieszcząca system optoelektroniczny, głowicę bojową, wyposażenie elektroniczne, dwa akumulatory 22-woltowymi akumulatorami o pojemności 17 Ah każdy lub zbiornik paliwa. Zakończony jest silnikiem elektrycznym lub tłokowym napędzającym śmigło pchające. Na kadłubie są zamontowane dwa płaty o jednakowej rozpiętości wynoszącej 120 cm, na tym zamontowanym na końcu kadłuba umieszczone są dwa stateczniki pionowe. Ładunek użyteczny szacowany jest na ok. 3,5 kg i składa się na niego głównie głowica bojowa typu KOFZBCz-3 (ros. КОФЗБЧ-3), która może mieć działanie kumulacyjne, odłamkowe, odłamkowo-burzące lub zapalające. Masa startowa drona wynosi ok. 12-15 kg. Wystrzelenie V2U odbywa się z użyciem katapulty pneumatycznej, zasięg lotu przy użyciu silnika elektrycznego wynosi 40-60 km a długotrwałość lotu ok. jednej godziny. Zastosowanie silnika spalinowego wydłuża zasięg do 100 km. Dron osiąga prędkość lotu ok. 60 km/h.^[4]

Wyposażenie elektroniczne obejmuje kamerę wideo o wysokiej rozdzielczości z 10-krotnym zoomem oraz lidar. Dron posiada komputer pokładowy z płytą główną Leetop A603, procesorem Nvidia Jetson Orin oraz dyskiem SSD o pojemności 128 Gb. Komputer wykorzystuje oprogramowanie oparte na sztucznej inteligencji, co pozwala na nawigację opartą na porównaniu obrazu terenu z mapą przechowywaną w pamięci urządzenia. Wyposażenie pokładowe obejmuje również kontroler lotu z możliwością zdalnego sterowania, satelitarne i bezwładnościowe systemy nawigacyjne. Do komunikacji wykorzystywane częstotliwości sieci komórkowych^[4].

• Marek Dąbrowski: Drony powietrzne w wojnie na Ukrainie. Ilustrowany leksykon. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2025. ISBN 978-83-7339-425-4.