BPW-500-B

BPW-500-B

Dane podstawowe
Państwo	Rosja
Producent	OAO „NPP Radar-MMS”
Typ	UAV
Konstrukcja	mieszana
Załoga	0
Historia
Data oblotu	2010
Dane techniczne
Napęd	1 × silnik tłokowy
Wymiary
Średnica wirnika	6,2 m
Długość kadłuba	6,1 m
Wysokość	2,85 m
Masa
Użyteczna	180 kg
Startowa	500 kg
Osiągi
Prędkość maks.	200 km/h
Prędkość przelotowa	180 km/h
Prędkość wznoszenia	7 m/s
Pułap	4000 m
Promień działania	500 km
Długotrwałość lotu	8 h
Dane operacyjne
Użytkownicy
Rosja

BPW-500-B (ros. БПВ-500-Б) – rosyjski, wielozadaniowy bezzałogowy statek powietrzny w układzie śmigłowca (wersja seryjna: współosiowa), opracowany w OAO „NPP Radar-MMS” (ros. ОАО «НПП „Радар-ММС“»). Przeznaczony do zadań rozpoznawczych i patrolowych nad obszarami lądowymi i morskimi, w tym w trudno dostępnych rejonach oraz w szerokim zakresie temperatur.

Prace nad bezzałogowym śmigłowcem klasy 500 kg prowadziło OAO „NPP Radar-MMS” (ros. ОАО «НПП „Радар-ММС“»), a jako rok powstania prototypu podawany jest 2010. Publiczna prezentacja BPW-500 miała miejsce podczas Międzynarodowego Salonu Morskiego w Petersburgu, gdzie producent informował o dwóch wariantach: rozpoznawczym i uderzeniowym; wskazywano także odbiorców instytucjonalnych, w tym Ministerstwo ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Federacji Rosyjskiej (ros. Министерство по чрезвычайным ситуациям Российской Федерации), FSB (ros. ФСБ) i Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej (ros. Министерство обороны Российской Федерации)^[1][2][3][4]. W doniesieniach z pokazu podawano promień działania rzędu 320 km, przy 8 godzinach lotu i wysokości operacyjnej do ok. 3500 m. W kolejnych materiałach branżowych akcentowano zastosowania w zadaniach patrolowych i ratowniczych, obserwacji pokrywy lodowej, ocenie skutków klęsk żywiołowych i awarii technicznych, nadzorze nad liniami energetycznymi i rurociągami, a także monitoringu środowiskowym i rybołówstwie^[5][6].

Wersja rozwojowa drona została zaprezentowana w 2017 r. podczas Międzynarodowego Salonu Morskiego (ros. Международный военно-морской салон). Przekonstruowano w nim kadłub, wzorując się na budowie śmigłowca Rotorfly R-33^[7].

BPW-500 jest bezzałogowym śmigłowcem w układzie współosiowym (dwa przeciwbieżne wirniki), z możliwością startu i lądowania w ograniczonej przestrzeni oraz zawisu nad celem. Kadłub o długości 6,1 m i wysokości 2,85 m mieści zespół napędowy (silnik tłokowy zasilany benzyną A-95) oraz wyposażenie pokładowe o budowie modułowej. Podstawowy zestaw wyposażenia obejmuje głowicę elektrooptyczną i stację radiolokacyjną, a nawigację zapewniają systemy inercyjne i satelitarne (GLONASS, GPS). Sterowanie możliwe jest w trybie automatycznym po zaprogramowanej trasie z możliwością bieżącego korygowania trasy lotu przez operatora z naziemnego punktu kierowania^[8][9]. Jako napęd zastosowani silnik tłokowy Rotax 92/914, który docelowo miał zostać zastąpiony przez rosyjską konstrukcję APD-110/120 ("Agat-b) o mocy 120 KM^[10].

Deklarowane parametry lotno-techniczne: masa startowa 500 kg, udźwig do 180 kg, średnica wirnika 6,2 m, prędkość przelotowa 180 km/h, maksymalna 200 km/h, długotrwałość lotu 8 h, promień działania do 500 km, pułap 4000 m, prędkość wznoszenia 7 m/s, zakres temperatur akceptowalnych od −30 do +50 °C. Różnice w danych pojawiające się w publikacjach na temat BPW-500-B (np. promień 320 kontra 500 km) wynikają z różnych etapów prezentacji systemu^[5][2][3][6].

System obejmuje zazwyczaj zestaw składający się z dwóch śmigłowców BPW-500B (ros. БПВ-500-Б), stanowiska kierowania (na bazie samochodu terenowego lub okrętu), zestawu obsługowo-technicznego i zapasu części^[11].