Sarycz-2

Sarycz-2
Dane podstawowe
Państwo

 Rosja

Typ

dron rozpoznawczy

Konstrukcja

mieszana

Załoga

0

Historia
Data oblotu

2023

Lata produkcji

od 2023

Dane techniczne
Napęd

1 × silnik elektryczny

Wymiary
Rozpiętość

3,14 m

Masa
Użyteczna

4 kg

Startowa

14 kg

Osiągi
Prędkość maks.

108 km/h

Prędkość przelotowa

68 km/h

Pułap

5000 m

Pułap praktyczny

150-2200 m

Zasięg

90 km

Długotrwałość lotu

2,5 h

Dane operacyjne
Użytkownicy
 Rosja

Sarycz-2 (ros. Сарыч-2) – rosyjski bezzałogowy statek powietrzny klasy taktycznej, zaliczany do kategorii dronów rozpoznawczych krótkiego zasięgu, rozwijanych i wykorzystywanych w warunkach wojny rosyjsko-ukraińskiej.

Historia

Dron został opracowany przez firmę Roboawia (ros. «Робоавиа») z Symferopola. Spółka korzystała z dofinansowania przyznanego przez Radę Ministrów Republiki Krymu[1]. Przeszedł badania w locie w 2023 r. we Flocie Czarnomorskiej[2] i został przejęty na wyposażenie Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej[3]. Pierwszymi użytkownikami były rosyjskie jednostki operujące w Północnym Okręgu Wojskowym[4].

Dron został wykorzystany bojowo na terenie Ukrainy. W rejonie Oriechowa w obwodzie zaporoskim jego operator wykrył kolumnę pojazdów lekko opancerzonych, którą zniszczyła artyleria rakietowa[5].

Konstrukcja

Sarycz-2 jest zbudowany w układzie aerodynamicznym latającego skrzydła. Masa startowa wynosi 14 kg, przy rozpiętości skrzydeł 3,14 m. Maksymalny deklarowany pułap operacyjny sięga 5000 m, a prędkość lotu dochodzi do ok. 110 km/h. Napęd stanowi silnik elektryczny z śmigłem ciągnącym, zasilany z pokładowego akumulatora, którego pełne naładowanie umożliwia do 2,5 godziny lotu[6]. Wyposażenie obserwacyjne obejmuje kamerę HD z 60-krotnym zoomem optycznym oraz kamerę termowizyjną z czterokrotnym zoomem do obserwacji w warunkach ograniczonej widoczności. Bezzałogowiec wyposażono również w zmodyfikowany system ochrony przed oddziaływaniem środków walki elektronicznej przeciwnika. W przypadku utraty sygnału sterującego dron posiada funkcję autonomicznego powrotu do punktu startu, realizowaną w oparciu o zaprogramowane procedury bezpieczeństwa lotu. Pokładowy komputer umożliwia automatyczne wykrywanie obiektów (w tym sprzętu bojowego) w odległości do 2,5 km, śledzenie wykrytych celów oraz przekazywanie operatorowi współrzędnych celu w czasie rzeczywistym[7]. Maksymalny zasięg drona wynosi 90 km, jego wyposażenie zapewnia możliwość transmisji obrazu na odległość 40 km.[8] Elektronika drona może być również wykorzystana do retranslacji sygnału i naprowadzania dronów uderzeniowych Klin również produkowanych przez firmę Roboawia[9].

Przypisy

  1. ↑ «Сарыч-2» испытают и отправят на передовую. «Севастопольская газета». [dostęp 2026-03-02]. (ros.).
  2. ↑ Черноморский флот может получить новый дрон "Сарыч-2". Аналитическое агентство «АвиаСтат». [dostęp 2026-03-02]. (ros.).
  3. ↑ Разработанный в Крыму БПЛА «Сарыч-2» поступит в войска после испытаний. АО «Аргументы и Факты». [dostęp 2026-03-03]. (ros.).
  4. ↑ Представлен беспилотник-разведчик «Сарыч-2», выполненный по схеме «летающее крыло». Техкульт. [dostęp 2026-03-02]. (ros.).
  5. ↑ Минобороны рассказало о применении «Сарыча-2» в зоне СВО Об этом сообщает "Рамблер". Рамблер. [dostęp 2026-03-02]. (ros.).
  6. ↑ Dąbrowski 2025 ↓, s. 104.
  7. ↑ Новороссийские десантники хвалят своих умных «птиц»: БПЛА могут находить врага, корректировать огонь реактивной артиллерии и возвращаться обратно по памяти. АО "ИД "Комсомольская правда" język = ru. [dostęp 2026-03-02].
  8. ↑ Сарыч-2. АНО «Платформа НТИ». [dostęp 2026-03-03]. (ros.).
  9. ↑ Компания «Робоавиа» создаёт комплекс тактических дронов «Клин» и «Сарыч» с автономным управлением. АвиаПресс 24. [dostęp 2026-03-03]. (ros.).

Bibliografia

  • Marek Dąbrowski: Drony powietrzne w wojnie na Ukrainie. Ilustrowany leksykon. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2025. ISBN 978-83-7339-425-4.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.