Grifon-12

Grifon-12
Dane podstawowe
Państwo

 Rosja

Producent

Płaz

Typ

bezzałogowy statek powietrzny

Konstrukcja

kompozytowa

Załoga

0

Historia
Data oblotu

2017

Lata produkcji

od 2017

Dane techniczne
Napęd

1 × silnik elektryczny

Wymiary
Rozpiętość

2,3,0 m

Długość kadłuba

1 m

Wysokość

0,3 m

Masa
Startowa

2,2 kg

Osiągi
Prędkość maks.

120 km/h

Prędkość przelotowa

80 km/h

Pułap

3100 m

Zasięg

90 km

Długotrwałość lotu

3 h

Dane operacyjne
Użytkownicy
 Rosja  Armenia

Grifon-12 (ros. Грифон-12) – wielozadaniowy rosyjski bezzałogowy statek powietrzny.

Historia

Dron został zaprojektowany przez firmę Płaz (ros. «Плаз») jako następca Griffon-11[1]. Powstał jako konstrukcja przeznaczona do użytku cywilnego – wykonywania zdjęć lotniczych i pomiarów geodezyjnych, lotów obserwacyjnych i monitorujących oraz operacji patrolowych. Ze względu na szeroki zakres zastosowań i bardzo niski koszt produkcji i eksploatacji, projekt ten uznano się bardzo obiecujący i firma kontynuowała jego produkcję i rozwój[2].

W kolejnych latach opracowano wersje dostosowane do zastosowań militarnych. Wśród odbiorców zagranicznych znalazła się Armenia. W 2021 r. azerbejdżańskie siły zbrojne zestrzeliły jeden egzemplarz Grifon-12 w rejonie Kelbadżar[3]. Podczas agresji na Ukrainę maszyn użyto do utrzymania łączności pomiędzy oddziałami, przekazywania danych, do celów rozpoznawczych i korygowania ognia artylerii[4]. W 2022 r. żołnierze Gwardii Narodowej Ukrainy przechwycili jeden egzemplarz dron z wykorzystaniem środków walki elektronicznej[5].

Konstrukcja

Bezzałogowy statek powietrzny w układzie latającego skrzydła. Kadłub o długości 1 m, rozpiętości skrzydeł 2,3 m oraz wysokości 0,3 m. Maksymalna masa startowa wynosi 5,5 kg. Napęd stanowi pojedynczy silnik elektryczny napędzający śmigłem w układzie pchającym. Prędkość przelotowa aparatu wynosi 80 km/h, natomiast prędkość maksymalna sięga 120 km/h. Deklarowany czas lotu wynosi do 3 godzin, przy maksymalnym zasięgu operacyjnym do 90 km a maksymalny pułap lotu określono na 3100 m[6].

Startuje z wyrzutni lub z ręki operatora, lądowanie odbywa się z wykorzystaniem spadochronu. Dron może przenosić kamerę o rozdzielczości Full HD pracująca w paśmie światła widzialnego oraz kamerę pracującą w podczerwieni o rozdzielczości 640x512 pix[7].

Przypisy

Bibliografia

  • Marek Dąbrowski: Drony powietrzne w wojnie na Ukrainie. Ilustrowany leksykon. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2025. ISBN 978-83-7339-425-4.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.