Formuła 2 Sezon 2026

Sezon 2026 Mistrzostw Formuły 2
Ilustracja
Nikoła Cołow, obecny lider klasyfikacji kierowców na torze Red Bull Ring
Inauguracja

6 marca

Zakończenie

6 grudnia

Liczba wyścigów

28

Liderzy
Kierowcy

Nikoła Cołow

Zespoły

Campos Racing

Poprzedni sezon • Następny sezon

Sezon 2026 w Formule 2 – 32. sezon Formuły 2 organizowanej przez Fédération Internationale de l’Automobile i jednocześnie dziesiąty sezon po drugiej reaktywacji serii. Sezon rozpoczął się 6 marca na torze Albert Park Circuit w Melbourne, a zakończy 6 grudnia na torze Yas Marina Circuit w Abu Zabi.

Lista startowa

Wszyscy kierowcy korzystają z samochodów Dallara F2 2024, które napędzane są sześciocylindrowymi turbodoładowanymi silnikami Mecachrome o pojemności 3,4 litra. Dostawcą opon dla wszystkich zespołów jest Pirelli[1].

Zespół Nr Kierowca Licencja Rundy
Wielka Brytania Invicta Racing 1 Rafael Câmara  Brazylia 1–
2 Joshua Dürksen  Paragwaj 1–
Wielka Brytania Hitech 3 Ritomo Miyata  Japonia 1–
4 Colton Herta  Stany Zjednoczone 1–
Hiszpania Campos Racing 5 Noel León  Meksyk 1–
6 Nikoła Cołow  Bułgaria 1–
Francja DAMS Lucas Oil 7 Dino Beganovic  Szwecja 1–
8 Roman Bilinski  Polska 1–
Holandia MP Motorsport 9 Gabriele Minì  Włochy 1–
10 Oliver Goethe  Niemcy 1–
Włochy Prema Racing 11 Sebastián Montoya  Kolumbia 1–
12 Mari Boya  Hiszpania 1–
Nowa Zelandia Rodin Motorsport 14 Martinius Stenshorne  Norwegia 1–
15 Alex Dunne  Irlandia 1–
Francja ART Grand Prix 16 Kush Maini  Indie 1–
17 Tasanapol Inthraphuvasak  Tajlandia 1–
Zjednoczone Emiraty Arabskie AIX Racing 20 Emerson Fittipaldi Jr.  Brazylia 1–
21 Cian Shields  Wielka Brytania 1–
Holandia Van Amersfoort Racing 22 Nicolás Varrone  Argentyna 1–
23 Rafael Villagómez  Meksyk 1–
Włochy Trident 24 Laurens van Hoepen  Holandia 1–
25 John Bennett  Wielka Brytania 1–

Kalendarz wyścigów

Kalendarz Formuły 2 na sezon 2026 został ogłoszony 10 czerwca 2025[2].

Runda Tor Data Impreza towarzysząca
1 W1 Albert Park Circuit 7 marca Australia Grand Prix Australii
W2 8 marca
2 W1 Miami International Autodrome 2 maja Stany Zjednoczone Grand Prix Miami
W2 3 maja
3 W1 Circuit Gilles Villeneuve 23 maja Kanada Grand Prix Kanady
W2 24 maja
4 W1 Circuit de Monaco 6 czerwca Monako Grand Prix Monako
W2 7 czerwca
5 W1 Circuit de Barcelona-Catalunya 13 czerwca Hiszpania Grand Prix Barcelony-Katalonii
W2 14 czerwca
6 W1 Red Bull Ring 27 czerwca Austria Grand Prix Austrii
W2 28 czerwca
7 W1 Silverstone Circuit 4 lipca Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii
W2 5 lipca
8 W1 Circuit de Spa-Francorchamps 18 lipca Belgia Grand Prix Belgii
W2 19 lipca
9 W1 Hungaroring 25 lipca Węgry Grand Prix Węgier
W2 26 lipca
10 W1 Autodromo Nazionale di Monza 5 września Włochy Grand Prix Włoch
W2 6 września
11 W1 Madring 12 września Hiszpania Grand Prix Hiszpanii
W2 13 września
12 W1 Bakı Şəhər Halqası 25 września[a] Azerbejdżan Grand Prix Azerbejdżanu
W2 26 września[a]
13 W1 Losail International Circuit 28 listopada Katar Grand Prix Kataru
W2 29 listopada
14 W1 Yas Marina Circuit 5 grudnia Abu Zabi Grand Prix Abu Zabi
W2 6 grudnia

Zmiany w kalendarzu

Przed sezonem

  • Formuła 2 i Formuła 3 poszły w ślady Formuły 1, zastępując rundę na torze Imola drugą rundą w Hiszpanii, rozegraną na nowo wybudowanym torze Madring.
  • Runda na torze Baku City Circuit odbędzie się dzień wcześniej niż zwykle – wyścig sprinterski zostanie rozegrany w piątek, a wyścig główny w sobotę, aby dostosować harmonogram do obchodów święta narodowego kraju.

W trakcie sezonu

Wyniki

Runda Tor Pole position Najszybsze okrążenie Zwycięzca (kierowcy) Zwycięzca (zespoły) Wyniki
1 W1 Australia Albert Park Circuit — Norwegia Martinius Stenshorne Paragwaj Joshua Dürksen Wielka Brytania Invicta Racing Wyniki
W2 Szwecja Dino Beganovic Szwecja Dino Beganovic[b] Bułgaria Nikoła Cołow Hiszpania Campos Racing
2 W1 Stany Zjednoczone Miami International Autodrome — Meksyk Noel León Bułgaria Nikoła Cołow Hiszpania Campos Racing Wyniki
W2 Indie Kush Maini Brazylia Rafael Câmara Włochy Gabriele Minì Holandia MP Motorsport
3 W1 Kanada Circuit Gilles Villeneuve — Irlandia Alex Dunne[c] Meksyk Noel León Hiszpania Campos Racing Wyniki
W2 Holandia Laurens van Hoepen Argentyna Nicolás Varrone Norwegia Martinius Stenshorne Nowa Zelandia Rodin Motorsport
4 W1 Monako Circuit de Monaco — Bułgaria Nikoła Cołow Meksyk Noel León Hiszpania Campos Racing Wyniki
W2 Brazylia Rafael Câmara Bułgaria Nikoła Cołow Bułgaria Nikoła Cołow Hiszpania Campos Racing
5 W1 Hiszpania Circuit de Barcelona-Catalunya — Indie Kush Maini Indie Kush Maini Francja ART Grand Prix Wyniki
W2 Brazylia Rafael Câmara Wielka Brytania John Bennett Brazylia Rafael Câmara Wielka Brytania Invicta Racing
6 W1 Austria Red Bull Ring — Brazylia Rafael Câmara Wielka Brytania John Bennett Włochy Trident Wyniki
W2 Meksyk Noel León Niemcy Oliver Goethe Bułgaria Nikoła Cołow Hiszpania Campos Racing
7 W1 Wielka Brytania Silverstone Circuit — Wielka Brytania Cian Shields[d] Bułgaria Nikoła Cołow Hiszpania Campos Racing Wyniki
W2 Brazylia Rafael Câmara Meksyk Noel León Bułgaria Nikoła Cołow Hiszpania Campos Racing
8 W1 Belgia Circuit de Spa-Francorchamps — Norwegia Martinius Stenshorne Paragwaj Joshua Dürksen Wielka Brytania Invicta Racing Wyniki
W2 Brazylia Rafael Câmara Brazylia Rafael Câmara Brazylia Rafael Câmara Wielka Brytania Invicta Racing
9 W1 Węgry Hungaroring — Polska Roman Bilinski[e] Włochy Gabriele Minì Holandia MP Motorsport Wyniki
W2 Indie Kush Maini Norwegia Martinius Stenshorne[f] Meksyk Noel León Hiszpania Campos Racing
10 W1 Włochy Autodromo Nazionale di Monza — Wyniki
W2
11 W1 Hiszpania Madring — Wyniki
W2
12 W1 Azerbejdżan Bakı Şəhər Halqası — Wyniki
W2
13 W1 Katar Losail International Circuit — Wyniki
W2
14 W1 Zjednoczone Emiraty Arabskie Yas Marina Circuit — Wyniki
W2

Klasyfikacje

Punktacja w sprincie:

Pozycja  1.   2.   3.   4.   5.   6.   7.   8.   NO 
Punkty 10 8 6 5 4 3 2 1 1

Punktacja w wyścigu głównym:

Pozycja  1.   2.   3.   4.   5.   6.   7.   8.   9.   10.   PP   NO 
Punkty 25 18 15 12 10 8 6 4 2 1 2 1

Kierowcy

Poz. Kierowca Australia Stany Zjednoczone Kanada Monako Hiszpania Austria Wielka Brytania Belgia Węgry Włochy Hiszpania Azerbejdżan Katar Abu Zabi Punkty
W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2
1 Bułgaria Nikoła Cołow 17 1 1 NU 14 12 10F 1F 3 4 8 1 1 1 4 3 NU 7 167
2 Włochy Gabriele Minì 6 8 7 1 2 3 3 11 2 3 5 2 2 6 NU 5 1F 9 147
3 Brazylia Rafael Câmara 11 2 10 3F 7 14 8 NUP 6 1P 9F 4 10 5P 6 1P F 4 3 145
4 Irlandia Alex Dunne 3 NU 3 NU 13 2 9 2 8 2 4 6 9 4 5 4 19 11 108
5 Meksyk Noel León 2 14 9F 4 1F 10 1 9 4 8 10 7P 12 7F NU DK 9 1 94
6 Indie Kush Maini 12 16 NU 5P 12 9 7 4 1F 9 7 12 4 3 15 16 5 2P F 88
7 Szwecja Dino Beganovic 20 NUP 8 2 6 NU 5 3 7 6 13 13 6F 12 3 NU 2 6 79
8 Holandia Laurens van Hoepen 7 3F 2 11 4 NUP 19 12 19 5 15 8 14 17 10 NU 3 4 65
9 Norwegia Martinius Stenshorne 10F NU 6 NU 3 1 6 5 18 17 14 19 20 NW 2F 10 8 21 59
10 Tajlandia Tasanapol Inthraphuvasak 4 6 NU 15 WYC WYC NU 13 9 12 NU 5 5 10 12 2 6 5 59
11 Paragwaj Joshua Dürksen 1 10 5 10 NU 11 4 15 20 14 NU 9 8 9 1 14 7 8 42
12 Meksyk Rafael Villagómez 13 11 NU NU NU NU 16 21 17 11 3 NU 3 2 16 6 15 NU 38
13 Japonia Ritomo Miyata 5 5 12 6 11 16† 11 6 14 18 17 15 11 14 17 8 13 13 34
14 Niemcy Oliver Goethe 18 4 11 NU 10 15† NU 14 11 NU NU 3F 16 18 8 NU 12 18 29
15 Kolumbia Sebastián Montoya 9 9 16 9 17† 4 13 8 10 16 2 NU NU NU 9 11 NU 16 28
16 Stany Zjednoczone Colton Herta 16 7 15 8 9 7 15 19 5 15 NU 18 15 16 13 7 14 19 26
17 Polska Roman Bilinski 8 12 14 NW 8 13 2 10 21 10 6 10 7 8 7 NU 18 14 24
18 Wielka Brytania John Bennett 15 18 13 14 NU NU 20 18 13 7F 1 11 NU 11 NU 15 10 10 18
19 Argentyna Nicolás Varrone 21 17 4 13 16 6F 12 20 12 13 12 16 18 13 NU 13 11 12 14
20 Hiszpania Mari Boya NU 13 17 7 15 8 14 16 15 21 11 NU 13 15 11 9 17 15 12
21 Brazylia Emerson Fittipaldi Jr. 14 15 NU 12 5 NU 17 7 16 19 NU 14 17 20 14 NU 20 17 10
22 Wielka Brytania Cian Shields 19 19 18 NU NU 5 18 17 22 20 16 17 19 19 NU 12 16 20 10
Źródło: FIA[5]

Zespoły

Poz. Zespół # Australia Stany Zjednoczone Kanada Monako Hiszpania Austria Wielka Brytania Belgia Węgry Włochy Hiszpania Azerbejdżan Katar Abu Zabi Punkty
W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2 W1 W2
1 Hiszpania Campos Racing 5 2 14 9F 4 1F 10 1 9 4 8 10 7P 12 7F NU DK 9 1 261
6 17 1 1 NU 14 12 10F 1F 3 4 8 1 1 1 4 3 NU 7
2 Wielka Brytania Invicta Racing 1 11 2 10 3F 7 14 8 NUP 6 1P 9F 4 10 5P 6 1P F 4 3 192
2 1 10 5 10 NU 11 4 15 20 14 NU 9 8 9 1 14 7 8
3 Holandia MP Motorsport 9 6 8 7 1 2 3 3 11 2 3 5 2 2 6 NU 5 1F 9 176
10 18 4 11 NU 10 15† NU 14 11 NU NU 3F 16 18 8 NU 12 18
4 Nowa Zelandia Rodin Motorsport 14 10F NU 6 NU 3 1 6 5 18 17 14 19 20 NW 2F 10 8 21 167
15 3 NU 3 NU 13 2 9 2 8 2 4 6 9 4 5 4 19 11
5 Francja ART Grand Prix 16 12 16 NU 5P 12 9 7 4 1F 9 7 12 4 3 15 16 5 2P F 147
17 4 6 NU 15 WYC WYC NU 13 9 12 NU 5 5 10 12 2 6 5
6 Francja DAMS Lucas Oil 7 20 NUP 8 2 6 NU 5 3 7 6 13 13 6F 12 3 NU 2 6 103
8 8 12 14 NW 8 13 2 10 21 10 6 10 7 8 7 NU 18 14
7 Włochy Trident 24 7 3F 2 11 4 NUP 19 12 19 5 15 8 14 17 10 NU 3 4 83
25 15 18 13 14 NU NU 20 18 13 7F 1 11 NU 11 NU 15 10 10
8 Wielka Brytania Hitech 3 5 5 12 6 11 16† 11 6 14 18 17 15 11 14 17 8 13 13 60
4 16 7 15 8 9 7 15 19 5 15 NU 18 15 16 13 7 14 19
9 Holandia Van Amersfoort Racing 22 21 17 4 13 16 6F 12 20 12 13 12 16 18 13 NU 13 11 12 52
23 13 11 NU NU NU NU 16 21 17 11 3 NU 3 2 16 6 15 NU
10 Włochy Prema Racing 11 9 9 16 9 17† 4 13 8 10 16 2 NU NU NU 9 11 NU 16 40
12 NU 13 17 7 15 8 14 16 15 21 11 NU 13 15 11 9 17 15
11 Zjednoczone Emiraty Arabskie AIX Racing 20 14 15 NU 12 5 NU 17 7 16 19 NU 14 17 20 14 NU 20 17 20
21 19 19 18 NU NU 5 18 17 22 20 16 17 19 19 NU 12 16 20
Źródło: FIA[6]

Uwagi

  1. 1 2 Grand Prix Azerbejdżanu pierwotnie miało odbyć się 27 września, jednak zostało przeniesione na dzień wcześniej na prośbę organizatora oraz odpowiednich przedstawicieli rządu, aby uwzględnić obchody święta narodowego.
  2. ↑ Dino Beganovic uzyskał najszybsze okrążenie, ale nie zdobył dodatkowego punktu, ze względu na nieukończenie wyścigu. Punkt zdobył Laurens van Hoepen.
  3. ↑ Alex Dunne uzyskał najszybsze okrążenie, ale nie zdobył dodatkowego punktu, ze względu na ukończenie wyścigu poza dziesiątką. Punkt zdobył Noel León.
  4. ↑ Cian Shields uzyskał najszybsze okrążenie, ale nie zdobył dodatkowego punktu, ze względu na ukończenie wyścigu poza dziesiątką. Punkt zdobył Dino Beganovic.
  5. ↑ Roman Bilinski uzyskał najszybsze okrążenie, ale nie zdobył dodatkowego punktu, ze względu na ukończenie wyścigu poza dziesiątką. Punkt zdobył Gabriele Minì.
  6. ↑ Martinius Stenshorne uzyskał najszybsze okrążenie, ale nie zdobył dodatkowego punktu, ze względu na ukończenie wyścigu poza dziesiątką. Punkt zdobył Kush Maini.

Przypisy

  1. ↑ FIA Formula 2 next generation car breaks cover in Monza [online], The Official F2 Website, 31 sierpnia 2023 [dostęp 2025-09-13] (ang.).
  2. ↑ FIA Formula 2 Championship 2026 season calendar revealed [online], The Official F2 Website, 10 czerwca 2025 [dostęp 2025-09-13] (ang.).
  3. ↑ Maciej Wróbel: Grand Prix Bahrajnu i Arabii Saudyjskiej oficjalnie odwołane. f1wm.pl, 2026-03-15. [dostęp 2026-03-15]. (pol.).
  4. ↑ MIAMI AND MONTREAL TO HOST FIA FORMULA 2 CHAMPIONSHIP ROUNDS IN 2026. FIA Formula 2 Championship, 2026-04-09. [dostęp 2026-04-09]. (ang.).
  5. ↑ F2 Driver Championship – Budapest 2026 [online], Fédération Internationale de l’Automobile, 26 lipca 2026 [dostęp 2026-08-02] (ang.).
  6. ↑ F2 Team Championship – Budapest 2026 [online], Fédération Internationale de l’Automobile, 26 lipca 2026 [dostęp 2026-08-02] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.