Selenian sodu
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||||||
| bezbarwne kryształy[1] | |||||||||||||||||||||||||||
| Wzór chemiczny |
Na2SeO4 | ||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
Na2O4Se | ||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
188,94 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS |
13410-01-0 (bezwodny) | ||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||
| Inne aniony | |||||||||||||||||||||||||||
| Inne kationy |
K2SeO4 | ||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||||||||||||
Selenian sodu, Na2SeO4 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy selenianów, sól kwasu selenowego i sodu.
Zarówno bezwodny selenian sodu jak i dekahydrat (Na2SeO4·10H2O) tworzą bezbarwne (białe) kryształy. Związek ten jest rozpuszczalny w wodzie[1]. Można go otrzymać w reakcji selenu z wodorotlenkiem sodu[6]. Powstaje również jako produkt przejściowy w trakcie jednej z metod otrzymywania selenu z tzw. szlamu anodowego podczas procesu elektrorafinacji miedzi[6][7].
Jest wykorzystywany przy produkcji szkła, gdzie służy do jego odbarwienia (z powodu obecności śladowych ilości żelaza(II) i żelaza(III) szkło może mieć zielonkawy kolor) bądź do barwienia szkła na różowo. Stosowany jest także jako dodatek do pasz i nawozów[7]. Ponadto, z uwagi na wysoką toksyczność wobec owadów (sięgającą 10 mg/kg), jest używany jako składnik biocydów przeciw roztoczom, mszycom i wełnowcowatym[8][9].
Przypisy
- 1 2 3 4 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 4-91, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).
- 1 2 Sodium selenate, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 570200 [dostęp 2016-08-24] (niem. • ang.).
- 1 2 3 Selenian sodu (nr 71948) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2016-08-24].
- ↑ Selenian sodu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 71948 [dostęp 2016-08-24].
- ↑ Selenian sodu (nr 71948) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2016-08-24]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- 1 2 Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 813–814, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
- 1 2 Bernd E. Langner, Selenium and Selenium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, ISBN 978-3-527-30385-4 (ang.).
- ↑ Brady Hanson, Stormy Dawn Lindblom, Miriam L. Loeffler, Elizabeth A.H. Pilon-Smits, Selenium protects plants from phloem-feeding aphids due to both deterrence and toxicity, „New Phytologist”, 162 (3), 2004, s. 655–662, DOI: 10.1111/j.1469-8137.2004.01067.x (ang.).
- ↑ Thomas W. Clarkson, Inorganic and Organometal Pesticides, [w:] Robert Krieger (red.), Handbook of Pesticide Toxicology. Principles and Agents, t. 2, Academic Press, 2001, s. 1357–1428, DOI: 10.1016/B978-012426260-7.50064-1, ISBN 978-0-08-053379-7, OCLC 729845497 (ang.). (zob. podrozdział 61.15.1 Sodium selenoate, [w:] ScienceDirect Topics [online], Elsevier [dostęp 2020-02-17] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-17] (ang.).).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

