Proçesionet fallike

Fallus çeliku dhe fibre qelqi *mikoshi* (qarkullim parade) në Kanamara Matsuri në Kawasaki, Japoni. Ndodhen dy nga tre *matsuri* të bartur në festival.

Proçesionet fallike janë kremtime publike që paraqesin një fallus, një imazh të një penisi të ngrehur.

Lashtësia

Greqia e Lashtë

E quajtur fallika në Greqinë e Lashtë këto proçesione ishte një karakteristikë e zakonshme e Kremtimeve Dionisiake; ato vijonin për në një qendër kulti dhe karakterizoheshin nga lapërdhi dhe abuzimi verbal.^[1] Shfaqja e një falusi të fetishizuar ishte një veçori e zakonshme.^[2]^[3] Në një pasazh të famshëm në kapitullin 4 të Poetikës, Aristoteli formulonte hipotezën se format më të hershme të komedisë e kishin origjinën dhe evoluan nga "ata që zhvillonin proçesionet fallike", të cilat ishin akoma të zakonshme në shumë qytete në kohën e tij.^[1]^[4]^[5]^[6]

Roma e Lashtë

Festivali Romak Liberalia zhvillohej në nder të Liber Pater dhe bashkëshortes së tij Libera.^[7] Romakët e kremtonin atë me flijime, proçesione, këngë humoristike të pista, si dhe maska që vareshin mbi pemë. Festa kremtonte kalimin e djemve në burra, zakonisht në moshën 15 ose 16 vjeçare. Kremtimi ishte një festival rustik ose fshatar dhe dhe proçesioni paraqiste një fallus të madh që adhuruesit e bartnin përgjatë fshatit për të sjellë bekimin e pjellorisë te toka dhe njerëzit dhe për ti mbrojtur të mbjellat nga syri i keq. Në fun të proçesionit, një grua e respektuar e moshuar vendoste një kurorë mbi fallusin.^[8]

Moderne

Greqia moderne

Qyteti i Tirnavos zhvillon një festival të përvitshëm, një event tradicion falloforik gjatë ditëve të para të kreshmës, të quajtur Burani. Gjatë kësaj feste kremtohet liria nga normat e ngurta morale. Përdorimi i simboleve seksuale kombinohet me shfaqje tradicionale folklorike.^[9] Ngushtësisht Burani është një paradë popullore, por në thelb është një festival fallik që simbolizon riprodhimin dhe pjellorinë.^[10]^[11]

Në gusht të vitit 2000, për të promovuar veprën e Aristofanit Retë, do të organizohej një proçesion tradicional fallik grek, me një fallus 7.6-metre (25 ft) të gjatë të parakaluar nga organizuesit me shoqërimin e muzikë ballkanik; mjeti fallik u ndalua nga stafi i Festivalit të Edinburgut.^[12]

Japoni

Parada të ngjashme të Shintos kanë qenë prej kohësh pjesë e traditave të pasura matsuri (festivale japoneze). Megjithëse praktika nuk është më e zakonshme, pak prej tyre siç janë Kanamara Matsuri i Kawasakit dhe Hōnen Matsuri i Komakit, vijojnë edhe sot e kësaj dite. Në mënyrë tipike, fallusi vendoset në një mikoshi, një faltore e bartshme shinto.^[13]

Shiko gjithashtu

Citime fundore

1 2 Dunkle, Roger Arkivuar 22 gusht 2007 tek Wayback Machine The origins of comedy Arkivuar 24 mars 2008 tek Wayback Machine te Introduction to Greek and Roman Comedy
↑ Arthur Pickard-Cambridge (1962). T. B. L. Webster (red.). Dithyramb, Tragedy, and Comedy (në anglisht). Cambridge University Press. fq. 144–162.
↑ Kenneth Reckford (1987). Aristophanes’ Old-and-New Comedy (në anglisht). Chapel Hill. fq. 443–467.
↑ Aristoteli, Poetika, 1449a10-13: Le të jetë ashtu, tragjedia – ashtu si dhe komedia – fillimish ishin improvizime të thjeshta. Njëra e ka origjinën nga autorët e ditirambeve, ndërsa tjetra me ata të këngëve fallike, të cilat janë akoma në përdorim në shumë nga qytetet tona.
↑ Giuseppe Mastromarco (1994). Introduzione a Aristofane (në italisht) (bot. i 6-të). Roma-Bari: Laterza. fq. 3. ISBN 978-88-420-4448-2.
↑ Gorge Grote (1872). "LXVII. The Drama". A History of Greece: From Earliest Period to the Close of the Genereation (në anglisht). Vëll. VII. John Murray. fq. 1–19.
↑ T. P. Wiseman (1995). Remus: A Roman Myth (në anglisht). Cambridge University Press. fq. 133.
↑ Hodder Michael Westropp (1885). Primitive Symbolism as Ilustrated in Phallic Worship or The Reproductive Principle (në anglisht). J. G. R. Forlong. George Redway.
↑ The Annual Phallus Festival in Greece, Der Spiegel, edicioni anglisht.
↑ "The Carnival of Tirnavos" (në anglisht dhe greqisht). Larissa prefecture.
↑ "Phallic Tyrnavos". Vagabond: Bulgaria’s English Magazine (në anglisht) (53–54). shkurt–mars 2011.
↑ "Edinburgh festival 2000". The Guardian (në anglisht). 30 gusht 2000. Marrë më 18 maj 2024.
↑ "Kanamara Matsuri (Penis Festival)" (në anglisht). Japan National Tourism Organization. Marrë më 18 maj 2024.

Bibliografia

Burime të lashta

Lua error te Moduli:Citation/CS1 te rreshti 1763: attempt to index field '?' (a nil value). Versioni anglisht këtu Arkivuar 20 nëntor 2015 tek Wayback Machine.
Tit Petronius Arbitri (1913). Michael Heseltine (red.). Petronius; Seneca: Apocolocyntosis (në anglisht). Vëll. 1. Satyricon. William Heinemann.
Publius Elius Aristides (1986). Charles Allison Behr (red.). The Complete Works (në anglisht). Vëll. I: Orationes I-XVI, With an Appendix Containing the Fragments and Inscriptions. Brill Archive. ISBN 978-90-04-07844-4.
Mark Tulius Ciceroni (1998). Niall Rudd; Jonathan Powell (red.). The Republic and The Laws (në anglisht). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-283236-8.
Mark Tulius Ciceroni (1855). George Long (red.). M. Tullii Ciceronis Orationes: With A Commentary (në anglisht). Vëll. II. George Bell, Whitaker and co.
Mark Tulius Ciceroni (1928). Walter Miller (red.). De officiis (në anglisht). William Heinemann ltd.
Kasius Dion Koceiani, Historia Romana; (Versioni anglisht)
Dionisi i Halikarnasit, Antiquitates Romana.
Eutropi, Breviarium historiae romanae (teksti latin), I-X.
Juvenali (1836). P. Austin Nuttall (red.). The Satires of Decimus Junius Juvenalis (në anglisht). Përkthyer nga William Gifford. Nichols and Son.
Mark Porcius Katoni; Mark TerencVarroni; Lucius Junius Moderat Kolumela; Rutilius Taur Emilian Paladi (1864). Les Agronomes latins: Caton, Varron Columelle, Palladius (në frëngjisht). Përkthyer nga Charles-Franc[ois Saboureux de La Bonneterie. Firmin Didot Fréres – nëpërmjet Gallica.
Tit Livi (1834). George Baker (red.). The History of Rome (Ab Urbe Condita) (në anglisht). Vëll. I. Jones & Co. – nëpërmjet Google Books.
Tit Livi (1835). George Baker (red.). Ab Urbe Condita (në anglisht). Vëll. II. Jones & Co. – nëpërmjet Google Books.
Mark Valerio Marciali (1877). Henry George Bohn (red.). The Epigrams of Martial (në anglisht). George Bell and Sons.
Titus Macius Plauti (1890). Henry Thomas Riley (red.). The Comedies of Plautus (në anglisht). Vëll. II. George Bell And Sons.
Plini i Vjetri (1906). Karl Friedrich Theodor Mayhoff (red.). Naturalis Historia (në anglisht). Teubner.
Plini i Riu (1890). The Letters of the Younger Pliny (në anglisht). Përkthyer nga John Delaware Lewis. Londër, Angli: Kegan Paul, Trench, Trübner & Co.
Plutarku (1878). John Langhorne; William Langhorne (red.). Plutarch’s Lives Translated from the Original Greek (në anglisht). Vëll. 1. Harper & Brothers.
Lucius Ane Seneka (1998). "108. Come si devono ascoltare i filosofi". përmbledhur nga Umberto Boella (red.). Lettere a Lucilio (në italisht). Unione Tipografico-Editrice Torinese. fq. 852–871. ISBN 88-02-02664-5.
Lucius Ane Seneka (1910). Archibald Geikie (red.). Phycical Science in the Time of Nero: Being a Translation of the Quaestiones Naturales of Seneca (në anglisht). Përkthyer nga John Clarke. Macmillan and Co.
Straboni (1917–1932). The Geography (në anglisht). Përkthyer nga H. L. Jones. Harvard University Press.
Publius Kornelius Taciti (1942). "I. The Annals; II. The History; III. The Life of Cnæus Julius Agricola; IV. Germany and Its Tribes; V. A Dialogue on Oratory". përmbledhur nga Moses Hadas (red.). The Complete Works of Tacitus: The Annals – The Hisstory – The Life of Cnaeus Julius Agricola – Germany and Its Tribes – A Dialogue on Oratory (në anglisht). Përkthyer nga Alfred John Church; William Jackson Brodribb. Random House. fq. 3–417, 419–675, 677–707, 709–733, 735–770. ISBN 978-039430953-8. {{cite book}}: Mospërputhje ISBN / Datë (Ndihmë!)
Tertuliani. "4. Against the Valentinians 7.". The Writings of Tertullian (në anglisht). Vëll. II. The Anti-Heretical Works. Përkthyer nga Peter Holmes.

Burime historiografike moderne

Alberto Angela (2017). Una giornata nell'antica Roma. Vita quotidiana, segreti e curiosità. Rai Eri (në italisht). Milano: Mondadori. ISBN 978-88-04-66668-4.
Philippe Aries; Georges Duby (2001). La vita privata, in 5 volumi (në italisht). Editori Laterza.
Maria Antonietta Lozzi Bonaventura (2009). Roma antica. Viaggio nel tempo alla scoperta della location eterna (në italisht). Subiaco: Guide ITER. ISBN 978-88-8177-143-1.
Brizzi, Giovanni (1997). Storia di Roma. 1. Dalle origini ad Azio (në italisht). Bolonja: Pàtron.
J. B. Bury (1889). History of the Later Roman Empire (në anglisht). Vëll. 1. Londër: Macmillan.
Carlos Cabanillas; Santiago Apóstol (2003). "La vida cotidiana en Roma". Santiagoapostol.net (në spanjisht). Arkivuar nga origjinali më 10 prill 2012.
Andrea Carandini, La nascita di Roma: dei, lari, eroi e uomini all'alba di una civiltà, Torino, 1998.
Andrea Carandini (2007). Roma il primo giorno (në italisht). Romë, Bari: Laterza.
Andrea Carandini, red. (2012). Atlante di Roma antica (në italisht). Milano: Mondadori Electa. ISBN 978-88-370-8510-0.
Jérôme Carcopino (1971). La vita quotidiana a Roma (në italisht). Bari: Universale Laterza.
The Problem of Origins Arkivuar 30 mars 2008 tek Wayback Machine te Cornford, F. M. the Origin of Attic Comedy. Ed. T. H. Gaster. Intro Jeffrey Henderson. Ann Arbor: U of MI P, 1993.
Eric Csapo Riding the Phallus for Dionysus: Iconology, Ritual, and Gender-Role De/Construction Phoenix, Vol. 51, No. 3/4 (Autumn–Winter, 1997), pp. 253–295 doi:10.2307/1192539
Dillon, Matthew; Garland, Lynda (2005). Ancient Rome: From the Early Republic to the Assassination of Julius Caesar (në anglisht). Routledge. ISBN 978-041522458-1.
Duncan-Jones, Richard (1974). The Economy of the Roman Empire (në anglisht). Cambridge University Press. ISBN 0-521-20165-9.
Dunkle, Roger Arkivuar 22 gusht 2007 tek Wayback Machine The origins of comedy Arkivuar 24 mars 2008 tek Wayback Machine te Introduction to Greek and Roman Comedy
Andrew Erskine, red. (2012). A Companion to Ancient History (në anglisht). John Wiley & Sons. ISBN 978-1-118-58153-7.
Fluck, H., Skurrile Riten in griechischen Kulten. Diss. Freiburg. Endingen, 1931., fq. 34–51
Emilio Gabba (1976). Republican Rome: The Army and the Allies (në anglisht). Përkthyer nga P. J. Cuff. University of California Press.
Emilio Gabba; etj. (1999). Introduzione alla storia di Roma (në italisht). Milano: LED. ISBN 88-7916-113-X.
Andrea Giardina (2008). Roma Antica (në italisht). Roma-Bari: Editori Laterza. ISBN 978-88-420-7658-2.
Andrea Giardina (1993). L'uomo romano (në italisht). Economica Laterza.
Andrea Giardina (2005). Profili di storia antica e medievale (në italisht). Vëll. 1. Laterza Edizioni Scolastiche.
Gibbon, Edward (2015). The History of the Decline and Fall of the Roman Empire (në anglisht). Vëll. 4. Cambridge University Press. ISBN 978-113933357-3.
Gillett, Andrew (2001). "Rome, Ravenna and the Last Western Emperors". Papers of the British School at Rome (në anglisht). 69 (69). British School at Rome: 131–167. doi:10.1017/S0068246200001781. JSTOR 40311008.
Gorge Grote (1872). "LXVII. The Drama". A History of Greece: From Earliest Period to the Close of the Genereation (në anglisht). Vëll. VII. John Murray. fq. 1–19.
Mogens Herman Hansen (2004). An Inventory of Archaic and Classical Poleis: An Investigation Conducted by The Copenhagen Polis Centre for the Danish National Research Foundation (në anglisht). Danmarks Grundforskningsfond. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-814099-3.
Kyle Harper (2017). The Fate of Rome: Climate, Disease, and the End of An Empire (në anglisht). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-16683-4. OCLC 1135813827.
Peter Heather (2006). The Fall of the Roman Empire: A New History of Rome and the Barbarians (në anglisht). Oxford University Press.
Peregrine Horden; Nicholas Purcell (2000). The Corrupting Sea: A Study of Mediterranean History (në anglisht). Wiley-Blackwell. ISBN 978-063121890-6.
Karl-J. Hölkeskamp (2010). Reconstructing the Roman Republic: An Ancient Political Culture and Modern Research (në anglisht). Princeton University Press.
Hughes, J. Donald (1994). Pan's Travail (në anglisht). Baltimore: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-080185363-0.
Arnold H. M. Jones (1972). Il Tramonto del Mondo Antico (në italisht). Bari: Casa Editrice Giuseppe Laterza & Figli. CL 20-0462-3. (titulli origjinal i veprës Arnold H. M. Jones (1966). The Decline of the Ancient World (në anglisht). Londër: Lonmans, Green and Co. Ltd.
Peter Lampe (2006). Christians at Rome in the First Two Centuries: From Paul to Valentinus (në anglisht). Continuum International Publishing Group. ISBN 0-8264-8102-7.
Lee, A. (2013). From Rome to Byzantium AD 363 to 565: The Transformation of Ancient Rome (në anglisht). Edinburgh University Press. ISBN 978-074862790-5. JSTOR 10.3366/j.ctt1g0b1z1.
Levick, Barbara (2014). Faustina I and II: Imperial Women of the Golden Age (në anglisht). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-537941-9.
Massimiliano Liverotti (2007). Il grande libro dei misteri di Roma risolti e irrisolti (në italisht). Roma: Newton Compton Editori. ISBN 978-88-541-0894-3.
Lomas, Kathryn, and Tim Cornell, eds. 2003. "Bread and Circuses": Euergetism and Municipal Patronage in Roman Italy. London: Routledge.
Malaspina, Ermanno (2005). Bibliografia senecana del XX secolo (në anglisht). Bologna: Pàtron Editore.
Giuseppe Mastromarco (1994). Introduzione a Aristofane (në italisht) (bot. i 6-të). Roma-Bari: Laterza. ISBN 978-88-420-4448-2.
Ralph W. Mathisen (2019). Ancient Roman Civilization: History and Sources, 753 BCE to 640 CE (në anglisht). Nju Jork Siti, Nju Jork: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-084960-3. OCLC 1038024098.
Fergus Millar (2002). "The Political Character of the Classical Roman Republic, 200–151 B.C.". Rome, the Greek World, and the East: The Roman Republic and the Augustan Revolution (në anglisht). University of North Carolina Press. fq. 136-138.
Theodor Mommsen (1972). Storia di Roma antica (në italisht). Firence: Sansoni.
Muhlberger, S., The Fifth Century Chroniclers: Prosper, Hydatius and the Gallic Chronicler of 452 (Leeds, 1990) – for Prosper's hagiographic portrayal of Leo.
Murphy, Trevor (2004). Pliny the Elder's Natural History: the Empire in the Encyclopedia (në anglisht). Oxford University Press. ISBN 0-19-926288-8.
O’Higgins, Laurie, Women and Humor in Classical Greece. Cambridge, 2003. p. 57
Pallottino, Massimo (1993). Origini e storia primitiva di Roma (në italisht). Milano: Rusconi. ISBN 88-18-88033-0.
Ugo Enrico Paoli (2005). Vita romana (në italisht). Oscar Mondadori.
Arthur Pickard-Cambridge (1962). T. B. L. Webster (red.). Dithyramb, Tragedy, and Comedy (në anglisht). Cambridge University Press.
David Stone Potter; D. J. Mattingly (1999). Life, Death, and Entertainment in the Roman Empire (në anglisht). University of Michigan Press. ISBN 0-472-08568-9.
Ramosino, Laura Cotta (2004). Plinio il Vecchio e la tradizione storica di Roma nella Naturalis historia (në anglisht). Aleksandri: Edizioni dell'Orso. ISBN 88-7694-695-0.
Kenneth Reckford (1987). Aristophanes’ Old-and-New Comedy (në anglisht). Chapel Hill.
Claudio Rendina (2007). Roma ieri, oggi e domani (në italisht). Roma: Newton Compton Editori. ISBN 978-88-541-1025-0.
Richardson, N. J., The Homeric Hymn to Demeter. Oxford, 1974, fq. 214–215
Ralph M. Rosen (2006) Comic Aischrology and the Urbanization of Agroikia, fq. 219–238
Salzman, Michele R. (2021). The Falls of Rome. Crises, Resilience, and Resurgence in Late Antiquity (në anglisht). Cambridge University Press. ISBN 978-131627592-4.
Walter Scheidel; Ian Morris; Richard P. Saller (2013). The Cambridge Economic History of the Greco-Roman World (në anglisht). Cambridge University Press. fq. 18. ISBN 978-113905414-0. OCLC 1277066427. Marrë më 7 qershor 2022.
Tina Squadrilli (1961). Vicende e monumenti di Roma (në italisht). Staderini.
Bryan Ward-Perkins (2005). The Fall of Rome: And the End of Civilization (në anglisht). Oxford University Press. ISBN 0-19-280728-5.
Hodder Michael Westropp (1885). Primitive Symbolism as Ilustrated in Phallic Worship or The Reproductive Principle (në anglisht). J. G. R. Forlong. George Redway.
T. P. Wiseman (1995). Remus: A Roman Myth (në anglisht). Cambridge University Press.

Lidhje të jashtme

The Origins of Comedy from the Central University of New York.
THE RURAL DIONYSIA of Apollonius Sophistes
ARISTOPHANES CLOUDS

[Dunkle-1] 1 2 Dunkle, Roger Arkivuar 22 gusht 2007 tek Wayback Machine The origins of comedy Arkivuar 24 mars 2008 tek Wayback Machine te Introduction to Greek and Roman Comedy

[2] Arthur Pickard-Cambridge (1962). T. B. L. Webster (red.). Dithyramb, Tragedy, and Comedy (në anglisht). Cambridge University Press. fq. 144–162.

[3] Kenneth Reckford (1987). Aristophanes’ Old-and-New Comedy (në anglisht). Chapel Hill. fq. 443–467.

[4] Aristoteli, Poetika, 1449a10-13: Le të jetë ashtu, tragjedia – ashtu si dhe komedia – fillimish ishin improvizime të thjeshta. Njëra e ka origjinën nga autorët e ditirambeve, ndërsa tjetra me ata të këngëve fallike, të cilat janë akoma në përdorim në shumë nga qytetet tona.

[5] Giuseppe Mastromarco (1994). Introduzione a Aristofane (në italisht) (bot. i 6-të). Roma-Bari: Laterza. fq. 3. ISBN 978-88-420-4448-2.

[6] Gorge Grote (1872). "LXVII. The Drama". A History of Greece: From Earliest Period to the Close of the Genereation (në anglisht). Vëll. VII. John Murray. fq. 1–19.

[7] T. P. Wiseman (1995). Remus: A Roman Myth (në anglisht). Cambridge University Press. fq. 133.

[8] Hodder Michael Westropp (1885). Primitive Symbolism as Ilustrated in Phallic Worship or The Reproductive Principle (në anglisht). J. G. R. Forlong. George Redway.

[9] The Annual Phallus Festival in Greece, Der Spiegel, edicioni anglisht.

[10] "The Carnival of Tirnavos" (në anglisht dhe greqisht). Larissa prefecture.

[11] "Phallic Tyrnavos". Vagabond: Bulgaria’s English Magazine (në anglisht) (53–54). shkurt–mars 2011.

[12] "Edinburgh festival 2000". The Guardian (në anglisht). 30 gusht 2000. Marrë më 18 maj 2024.

[13] "Kanamara Matsuri (Penis Festival)" (në anglisht). Japan National Tourism Organization. Marrë më 18 maj 2024.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]