Shtatë Kodrat e Romës

Harta skematike e Romës me paraqitjen e shtatë kodrave

Shtatë Kodrat e Romës (Septem colles/montes Romae, Sette colli di Roma) në lindje të lumit Tiber formojnë bërthamën gjeografike të Romës, brenda mureve të qytetit.

Kodrat

Shtatë kodrat janë:[1]

  • Kodra Aventine (latinisht: Collis Aventinus; italisht: Aventino)
  • Kodra Keliane (Collis Caelius, fillimisht Mons Querquetulanus; Celio)
  • Kodra Kapitoline (latinisht: Mons Capitolinus; italisht: Campidoglio)
  • Kodra Eskuiline (Collis Esquilinus; Esquilino)
  • Kodra Palatine (Collis ose Mons Palatinus; Palatino)
  • Kodra Kuirinale (Collis Quirinalis; Quirinale)
  • Kodra Viminale (Collis Viminalis; Viminale)

Kodra Vatikane (latinisht Collis Vaticanus) e gjendur në veri-perëndim të Tiberit, Kodra Pinciane (Mons Pincius), e gjendur në veri, Kodra Janikulane (latinisht Janiculum), e gjendur në perëndim dhe Mali i Shenjtë (latinisht Mons Sacer), i gjendur në veri-lindje, nuk llogariten midis shtatë kodrave tradicionale, duke qenë jashtë kufijve të pjesës më të vjetër të Romës së Lashtë.

Të veçuara janë gjithashtu shtatë kodrat e lidhura me Septimontium, një festival proto-urban i kremtuar nga banorët e shtatë bashkësive të lidhura me kodrat ose majat e Romës. Ato ishin Oppius, Palatium, Velia, Fagutal, Cermalus, Caelius dhe Cispius.[2] Këto ndonjëherë ngatërrohen me shtatë kodrat tradicionale.

Historia

Sipas traditës Remi dhe Romuli e themeluan qytetin origjinal mbi Kodrën Palatine më 21 prill 753 p.e.s. dhe se shtatë kodrat ziheshin fillimisht nga ngulime të vogla që nuk ishin grupuar bashkë. Banorët e shtatë kodrave filluan të ndërvepronin, duke filluar të lidhnin grupep me njëri-tjetrin. Në këtë mënyrë, qyteti i Romës do të krijohej pasi këto ngulime të ndara do të bashkoheshin në një grup, duke i drenazhuar luginat moçalore midis tyre dhe duke i kthyer ato në tregje (fora në latinisht). Më vonë, në fillim të shekullit të IV p.e.s., do të ndërtoheshin Muret Serviane për ti mbrojtur shtatë kodrat.[3]

Në Romën e kohëve moderne, pesë nga shtatë kodrat—Kodra Aventine, Keliane, Eskuiline, Kuirinale dhe Viminale—tashmë janë sitet e monumenteve, ndërtesave dhe parqeve. Kodra Kapitoline është vendndodhja e bashkisë së qytetit të Romës, ndërsa Kodra Palatine është pjesë e zonës kryesore arkeologjike.

Një zonë më e vogël mbulohej nga shtatë majat e lidhur me festivalin e Septimontium: Kodra Cispiane (Cispius Mons), Kodra Opiane (Oppius Mons) dhe Kodra Fagutale (Fagutalis Mons), tre çuka ë Kodrës Eskuiline, bashkë me Palatium dhe Cermalus, majat e Kodrës Palatine, Kodra Veliane, një shpat që bashkohet me Kodrat Palatine dhe Opiane, si dhe Kodra Keliane.

Qytete të tjera me shtatë kodra

Shefildi, Kostandinopoja, Lisbona, Providence dhe qytetet e Masaçusecit Worcester,[4] Samervilli,[5] dhe Njutoni[6] thuhet gjithashtu se janë ndërtuar mbi shtatë kodra,[7] duke ndjekur shembullin e e Romës.

Në Besëlidhjen e Re

Në Librin e Zbulesës, Lavirja e Babilonisë qëndron mbi "shtatë kodra",[8] shpesh të kuptuara nga të krishterët si Shtatë Kodrat e Romës dhe një referencë ndaj Perandorisë pagane Romake. Protestantët më vonë i lidhën atë me Kishën Katolike (pasi papa është patriarku i Romës).[9][10][11][12][13]

Në letërsinë moderne

Në një intervistë të vitit 2019, romancierja Lindsey Davis zbuloi planet e saj për të krijuar një seri librash mbi shtatë kodrat e Romës, tashmë e plotësuar me publikimin e A Capitol Death, e shtata në serinë e Flavia Albias që fillon me The Ides of April, i inskenuar në Kodrën Aventine.[14]

Gjithashtu shkrimtari shqiptar Kasëm Trebeshina ka shkruar një tregim me titull Fshati mbi shtatë kodrina, me të cilin nënkupton zhvillimin e historisë shqiptare, në një lloj alegorie parodike.

Shiko gjithashtu

Citime fundore

  1. ↑ Heiken, Grant; Funiciello, Renato; de Rita, Donatella (24 tetor 2013). "11: Field Trips in and Around Rome". The Seven Hills of Rome: A Geological Tour of the Eternal City (në anglisht). Princeton University Press. fq. 174. ISBN 978-069113038-5.
  2. ↑ Samuel Ball Platner (janar 1906). "The Septimontium and the Seven Hills". Classical Philology (në anglisht). 1 (1). University of Chicago Press: 69–80.
  3. ↑ "The Seven Hills of Rome", Italy Magazine italymagazine.com.
  4. ↑ Barnes, George. "Like Rome, Worcester Has Its 7 Hills". Telegram.com (në anglisht).
  5. ↑ "Hills of Somerville, Mass". bostonbasinhills.org (në anglisht).
  6. ↑ Smith, Samuel Francis (1880). History of Newton, Massachusetts: Town and City, From Its Earliest Settlement to the Present Time, 1630-1880 (në anglisht). UMass Amherst Libraries. Boston: American Logotype Co.
  7. ↑ "İstanbul'un 7 (Yedi) Tepesi". istanbul.ktb.gov.tr (në turqisht). Marrë më 30 korrik 2023.
  8. ↑ King James Bible, Revealation, 17:9.
  9. ↑ R. W. Wall (1991). New International Biblical Commentary: Revelation (në anglisht). Peabody, MA: Hendrickson Publishers. fq. 207.
  10. ↑ R. G. Bratcher; H. Hatton (1993). A Handbook on the Revelation to John. UBS handbook series; Helps for translators (në anglisht). Nju Jork: United Bible Societies. fq. 248.
  11. ↑ C. A. Davis (2000). Revelation. The College Press NIV commentary (në anglisht). Joplin, Mo.: College Press Pub. fq. 322.
  12. ↑ R. H. Mounce (1997). "The Book of Revelation". The New International Commentary on the New Testament (në anglisht). Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Co. fq. 315.
  13. ↑ Isbon T. Beckwith (2001) [1919]. The Apocalypse of John (në anglisht). Nju Jork: Eugene: Wipf and Stock Publishers.{{cite book}}: Mirëmbajtja CS1: Vendodhja e shtëpisë botuese (lidhja)
  14. ↑ "Lindsey Davis Interview: A Capitol Death and the Flavia Albia series" (në anglisht). Hodder & Stoughton. 2 prill 2019.

Bibliografia

Burime të lashta

Burime historiografike moderne

Lidhje të jashtme