Piktura Longobarde

Pagëzimi i Krishtit, afresk i ciklit të Grotta di San Michele, shekulli IX. Olevano sul Tusciano.

Piktura Longobarde përbëhet nga bashkësia e veprave piktorike të realizuara në Itali gjatë Sundimit Longobard (568-774), me vijim në Italinë Jugore deri në shekujt e X-XI (Langobardia Minor), pavarësisht nga origjina etnike (ndër të tjera, shpesh e pamundur për tu përcaktuar) të krijuesve të ndryshëm.

Një bashkësi prej shtatë vendesh të dendura me dëshmi arkitektonike, piktorike dhe skulptorikeArtit Longobard, përfshirë vargun e siteve Longobardët në Itali: vendet e pushtetit ("Longobardi in Italia: i luoghi del potere"), që është futur në listën e vendeve të trashëgimisë botëroreUNESCO-s në qershor 2011.

Veprat

Midis shembujve të rrallë të artit të Periudhës Longobarde të mbijetuara përgjatë shekujve, spikasin afresket e Kishës së Santa Maria foris portas në Castelseprio, në provincës e Varezes. Edhe pse është e mundur origjina etnike longobarde e autorit, vepra e tij, e realizuar në shekullin e VIII ose të IX, mbetet një shprehje e lartë dhe origjinale e artit të zhvilluan në sundimin longobard. Afresket, të zbuluar rastësisht në vitin 1944, paraqesin skena të fëmijërisë së Krishtit të frymëzuara, duket, mbi të gjitha nga ungjijë apokrifë. Mbresëlënëse ësthë teknika kompzuese, që lë të shfaqet një lloj skeme prospektike me prejardhje drejtpërdrejtë klasike, përveç një realizmi të qartë në paraqitjen e mjediseve, figurave njerëzore dhe kafshëve. Cikli i afreskëve dëshmon kështu vijimin, në periudhën e vonë longobarde, të elementeve artistike klasike të mbijetuar ndaj ndikimit të konceptimit gjermanik të artit, pa vëmendje ndaj aspekteve prospektike dhe natyraliste dhe më të përqëndruar mbi domethënien simbolike të paraqitjes.[1] Edhe nga këndvështrimi i përmbajtjes simbolike, cikli shpreh një vizion të fesë përsosmërisht në përputhje me fazën e fundit të sundimit longobard; e eliminuar – të paktën nominalisht - konceptimi arian i Krishtit, ajo vënie në dritë i afreskeve të Castelseprio-s është veçanërisht katolike, pasi insiston në pohimin e homoousion të dy natyrave – njerëzore dhe hyjnore – të Birit të Zotit.

Shembuj të ndryshëm pikturash të Periudhës Longobarde janë ruajtur edhe në Langobardia Minor. Një dëshmi përbën cikle piktorik në kriptën e Manastirit të San Vincenzo al Volturno (i themeluar në fund të shekullit të VIII), që përkon me kohën e Abat Epifanit (824-842). Shembuj të tjerë pikture longobarde gjenden në Grotta di San Biagio në Castellammare di Stabia; në Kishën e Santi Rufo e Carponio në Kapua; në Grotta di San Michele në Olevano sul Tusciano; në kishat e Santa Maria de Lama, Sant'Andrea della Lama dhe San Pietro a Corte në Salerno; te Kisha e Santa Sofia,[2] në pseudokriptën e katedrales[3] dhe te Kripta e San Marco dei Sabariani[4] në Benevento; në Tempietto di Seppannibale në Fasano}} dhe në Kriptën e Peccato Originale në Matera.[5][6]

Shiko gjithashtu

Citime fundore

  1. Adorno, Piero (1992). "L'Alto Medioevo". L'arte italiana (në italisht). Vëll. 1.II. Firenze: D'Anna. fq. 578.
  2. De Vecchi, Pierluigi; Cerchiari Necchi, Elda (1999). I tempi dell'arte (në italisht). Vëll. 1. Milano: Bompiani. fq. 312. ISBN 88-451-7107-8.
  3. G. Bertelli Buquicchio (1992). "Benevento". Enciclopedia dell'Arte Medievale (në italisht). Romë.{{cite book}}: Mirëmbajtja CS1: Mungon shtëpia botuese te vendodhja (lidhja)
  4. Luigina Tomay (2009). Gabriella D'Henry; Chiara Lambert (red.). Benevento longobarda: dinamiche insediative e processi di trasformazione (PDF). Il popolo dei Longobardi meridionali: testimonianze storiche e monumentali (në italisht). Salerno: Gruppo Archeologico Salernitano. fq. 119–151.
  5. "La Cripta del Peccato Originale" (në italisht). Arkivuar nga origjinali më 4 maj 2009.
  6. "La Cappella Sistina della civiltà rupestre". lacittadelluomo.it (në italisht).

Bibliografia

Lidhje të jashtme