Linia kolejowa nr 24

Pierwszy projekt linii powstał w 1973 roku^[4] – linia miała przebiegać z Piotrkowa Trybunalskiego przez Bełchatów i Zarzecze do stacji Osiny, a fragment od Zarzecza do Rogowca oraz kopalni i elektrowni Bełchatów miał jedynie mieć charakter odgałęzienia. Po pierwszym okresie eksploatacji trakcji spalinowej linia miała zostać zelektryfikowana. W dalszej perspektywie planowano przedłużenie linii w kierunku zachodnim z Osin do stacji Chorzew Siemkowice, a w kierunku wschodnim z Woli Krzysztoporskiej do Idzikowic, dzięki czemu docelowo miała powstać magistrala Lublin – Wrocław^[5]. W 1977 dokonano korekty projektu, w którym trasa linii miała już przebiegać przez Kodrań, tj. na północ od wcześniejszego^[4].

Prace budowlane linii między Piotrkowem, Zarzeczem i Rogowcem oraz rozpoczęły się w 1975, a termin otwarcia wyznaczony był na 31 grudnia 1976. Z powodu problemów w trakcie budowy terminu nie udało się dotrzymać, a robotnicy pracujący przy budowie kopalni i elektrowni nazywali inwestycję „koleją donikąd”^[6]. Linia została ostatecznie otwarta dla ruchu 10 listopada 1977 roku^[1]; odcinek między planowaną stacją Zarzecze a przystankiem osobowym Stawek (później przedłużony do p.o. Biały Ług) od początku stanowi osobną linię kolejową 848, która nie należy do PKP PLK^[1][7] – obecnie jej właścicielem jest PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna^[8].

Najpóźniej w 1984 roku^[9] na linii uruchomiono pociągi pasażerskie. Część z nich, opłacona przez Elektrownię Bełchatów, przejeżdżała całą linię 24 do Zarzecza i wjeżdżała na linię 848. Pozostałe składy kończyły bieg w Bełchatowie^[9] i w ostatnim okresie funkcjonowania przewozów były zastępowane kolejową komunikacją autobusową^[10]. Wszystkie pociągi osobowe uruchamiały Polskie Koleje Państwowe, zaś składy do Elektrowni w latach 90. były zestawiane z wagonów piętrowych^[11]. Ruch pasażerski na linii został zawieszony w 2000 roku^[12] – tym samym Bełchatów stał się jednym z największych miast bez kolei pasażerskiej w Polsce^[12].

Od zamknięcia ruchu pasażerskiego linia obsługuje jedynie ruch towarowy dla Elektrowni Bełchatów oraz firm Sempertans i Betrans^[8].

Modernizacja i elektryfikacja linii, wraz z przedłużeniem jej do Bogumiłowa, została zakwalifikowana w ramach programu Kolej Plus dla województwa łódzkiego^[13]. 16 grudnia 2022 r. została podpisana pomiędzy PKP PLK oraz Urzędem Marszałkowskim Województwa Łódzkiego umowa w sprawie programu Kolej + dotyczących modernizacji i elektryfikacji 34 km linii oraz wydłużenia jej o 7 km do Bogumiłowa do 2028 roku wraz z odbudową przystanków Wola Krzysztoporska i Bełchatów oraz budową przystanków Korczew, Kurnos, Zarzecze, Trząs oraz Bogumiłów^[14]. Ogłoszono także przetarg na zaprojektowanie zmodernizowanej linii^[15]. Po ukończeniu modernizacji, na linii ma kursować 8 par pociągów^[16].

Według dokumentacji przetargowej, w I etapie prac odbudowane mają zostać stacje w Woli Krzysztoporskiej (z dwoma peronami^[17.1]) jako mijanka oraz Bełchatowie, oraz przystanek osobowy Bełchatów Miasto w formie mijanki^[17.2]. Ma również powstać nowy przystanek osobowy Korczew^[17.1]. W II etapie przewidziano budowę przystanku osobowego z peronem wyspowym w Bogumiłowie oraz – w jednym z wariantów – przystanków osobowych Zarzecze (w innej lokalizacji niż planowana w latach 70. stacja) oraz Trząs^[17.1]. Dnia 24 lipca 2023 roku zawarto umowę na z firmą TPF na wykonanie dokumentacji projektowej wraz z pełnieniem nadzoru autorskiego na przystanku Bełchatów Miasto^[18].