Linia kolejowa nr 37

Linia nr 37

Białystok – Zubki Białostockie
Dane podstawowe
Numer linii	37
Tabela SRJP	536, od roku 2017 - 534
Długość	52,582[1] km
Rozstaw szyn	1435 mm
Prędkość maksymalna	80[2] (Vk = 100) km/h
Historia
Rok otwarcia	1886
Przebieg Legenda eksploatowana / istniejąca   zlikwidowana / rozebrana lub planowana kolej metro lub kolej lekka stacja kolejowa/stacja metra przystanek stacja bez ruchu pasażerskiego ładownia, posterunek ruchu itp przystanek częściowo używany koniec linii odcinek odcinek w tunelu odcinek na estakadzie wiadukt most tunel pod wodą zmiana kilometrażu granica państwowa / inna mijanka przejazd kolejowo-drogowy przeprawa promowa     odcinek zelektryfikowany   6 ↑ Zielonka Czeremcha ← 32 38 → Głomno 0,523 177,817 Białystok R199 0,524 Białystok 6 → Kuźnica Białostocka ul. Sitarska 675 Aleja Tysiąclecia Państwa Polskiego 676 ul. Wasilkowska 3,675 Białystok Fabryczny 13,524 Kuriany 16,233 Zajezierce 24,079 Żednia 26,785 Sokole Białostockie Świnobródka 29,338 Sokole Cpn Nr 8 Zpn 29,339 928 → Sokole Naftobaza 36,712 Waliły 42,329 Straszewo Białostockie 47,515 Zubki Białostockie 53,105 58 ↓ Wołkowysk – Brzostowica

Linia kolejowa nr 37 Białystok – Zubki Białostockie – pierwszorzędna, prawie w całości niezelektryfikowana, jednotorowa linia kolejowa łącząca stacje Białystok i Zubki Białostockie^[1][3]. Przed ustalaniem nowych granic państwowych w 1945 linia biegła do Wołkowyska^[4].

Linia została otwarta 5 grudnia 1886 roku, a 2 kwietnia 2000 roku zawieszono na niej ruch pasażerski. W dniu 2 lipca 2016 roku wznowione zostały przewozy pasażerskie na odcinku Białystok – Waliły^[5].

Linia jest czynna dla sezonowego ruchu pasażerskiego na odcinku Białystok – Waliły; połączenia na tej trasie prowadzi przewoźnik Polregio, wykorzystując spalinowe zespoły trakcyjne SA105, SA106, SA108 i SA133. W latach 2018–2019 połączenia były również obsługiwane przez wydzierżawione SA137 z lubelskiego oddziału Przewozów Regionalnych. Ruch towarowy prowadzony jest na odcinku Białystok – Białystok Fabryczny. Kursują tam składy z węglem i ścinką drzewną do Elektrociepłowni Białystok oraz z drewnem ze stacji Białystok Fabryczny. Z okazji finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, "Święta Grzyba", Białoruskiego Festiwalu Folkowego „Siabroŭskaja Biasieda" oraz Festiwalu Muzyki Młodej Białorusi Basowiszcza uruchamiane były pociągi dodatkowe.

Jedynymi czynnymi stacjami są Białystok i Białystok Fabryczny. Na pozostałych posterunkach nie jest prowadzone zapowiadanie pociagów. Od linii odchodzą dwie nieprzejezdne bocznice szlakowe – Białystok Fabryczny IKAJ w km 6,513, będąca częścią dawnego zespołu bocznic Białystok Dojlidy, oraz Sokole Naftobaza w km 29,339^[2]. Istnieją również bocznice stacyjne Białystok Fabryczny (częściowo czynne) oraz Zubki Białostockie (nieczynne).

Od granicy państwa do stacji przeładunkowej Waliły Las wzdłuż toru linii nr 37 prowadziła szerokotorowa linia kolejowa nr 58, rozebrana w roku 2010.

9 marca 1989 roku na odcinku linii nr 37 przy ulicy Poleskiej w Białymstoku w wyniku pęknięcia szyny wykoleił się skład przewożący chlor z ZSRR do NRD. Na szczęście cysterny się nie rozszczelniły.