Drungos

Droungos (greqisht: δροῦγγος, ndonjëherë δρόγγος, drongos) ose drungus është një term Perandorisë së Vonë Romake dhe Bizantin për një njësi ushtarake të madhësisë së batalioni dhe më vonë një komandë vendore që ruante distriktet malore. Komandanti i tij ishte një "drungarios" ose "drungarius" (δρουγγάριος).

Historia dhe funksionimi

Termi drungus dëshmohet për herë të parë në latinisht në fundin e shekullit të IV të e.s.. Ai rrjedh nga galishtja *dhrungho (shiko irlandishten e vjetër drong; bretonishten e vjetër drogn ose drog), që do të thotë "fis", "grup", "turmë" ose "mizëri". Një etimologji alternative nga gjuhët gjermanike (thrunga) e përmendur nga disa historianë,[1] e ka origjinën në hamendësimet e shekullit të XVII, që janë hedhur poshtë nga shumica dërrmuese e filologëve.[2] Përdorimi më i hershëm i drungus në latinisht nuk është teknik dhe në mënyrë të ngjashme do të thotë një "bandë" ose "trupë" e përgjithshme, që Vegeti e barazon me fjalën latine globus.[3]

Termi haset për herë të parë në greqisht si drungos (δροῦγγος) ose drongos (δρόγγος), me të njëjtin kuptim, në fillim të shekullit të V.[4] Në shekullin e VI, perandor Maurici (s.v. 582–602) e përdori drungos për një një të posaçme taktike, zakonisht të kalorësisë, të karakterizuar si një grupim kompak jo linear i përshtatur për taktikat e marrjes së, pusitë dhe operacionet e parregullta. Ai është autori i parë që përdor ndajfoljen e rrjedhur drungisti (δρουγγιστί), me kuptimin "në formacion grupimi" ose "grup i vogël taktik".[5] Maurici gjithashtu përdori herë pas here drungos si një shprehje e përgjithshme për grupime apo formacione më të mëdha trupash, megjithëse në këtë kuptim ai i referohej vetë një "divizioni" (meros) dhe kurrë një "brigade" (moira) me të cilën drungos do të lidhej në burimet e mëvonshme.[6]

Nga mesi i shekullit të VII, ky kuptim ishte zëvendësuar nga një kuptim i ri, i cili u mbajt deri në shekullin e XI. Drungos, i njohur në mënyrë alternatively si një moira (μοίρα), tani ishte formalizuar si një njësi e rregullt e një turma, njësia kryesore e thematës së re (θέματα, njëjës: θέμα). Nga ana tjetër, secili drungos ishte i përbërë nga disa banda (njëjës: bandon). Kështu secila moira ose drungos ishte analog me një regjiment ose brigadë moderne, fillimisht prej rreth 1000 vetash (dhe në këtë mënyrë e përmendur edhe si një kiliarkia). Me raste, ajo mund të arrinte në 3000 veta dhe perandor Leoni VI i Dituri (s.v. 886–912) është rregjistruar se ka krijuar drungoi prej vetëm 400 vetash për temat e reja më të vogla të krijuara gjatë mbretërimit të tij.[7]

Nga fundi i shekullit të XII e në vijim, termi drungos u përdor për zonat malore në Greqi, dhe u lidh me kuptimin "kalim" ose "grykë malore" (zygos). Në shekullin e XIII, ajo do të përcaktonte gjithashtu njësitë ushtarake të caktuara për të ruajtur këto vende, e ngjashme me kleisourai të mëparshme.[1]

Shiko gjithashtu

Citime fundore

  1. 1 2 Alexander Petrovich Kazhdan 1991, f. 664
  2. ↑ Philip Rance 2004, fq. 97–105
  3. ↑ Flavius Vegetius Renati 1767, fq. 135-136, 140-142
  4. ↑ Joan Gojarti 1889, fq. 4.2, 369-370
  5. ↑ Maurici (1984). "III.14 Instructions for the Outflankers; dhe IV.5. Use of Irregular Formation by Troops Detailed for Ambushes". Maurice’s Strategikon: Handbook of Byzantine Military Strategy (në anglisht). Përkthyer nga George T. Dennis. University of Pennsylvania Press. fq. 35–57. ISBN 0-8122-7899-2.
  6. ↑ Maurici (1984). "I.3. The Various Titles of the Officers and the Soldiers; dhe IX.3 Incursions into Hostile Territory: Security Wile on the March in It: Plundering It Without Suffering Damage". Maurice’s Strategikon: Handbook of Byzantine Military Strategy (në anglisht). Përkthyer nga George T. Dennis. University of Pennsylvania Press. fq. 14–15, 96–99. ISBN 0-8122-7899-2.,; {{Philip Rance 2004, fq. 109–114
  7. ↑ Warren T. Treadgold (1995). Byzantium and Its Army 284–1081 (në anglisht). Stanford University Press. fq. 104–105. ISBN 0-8047-3163-2.

Bibliografia