Bezirk Delatyn

Powiat Delatyn
Bezirk Delatyn
powiat
1854–1867
Ilustracja
Państwo

 Cesarstwo Austrii

Kraj związkowy

Królestwo Galicji i Lodomerii

Powiat

cyrkuł stanisławowski

Siedziba

Delatyn

Data powstania

1854

Data likwidacji

1867

Powierzchnia

19,4 mil²

Populacja (1854)
• liczba ludności


24.248

Języki urzędowe

niemiecki

Szczegółowy podział administracyjny
Plan
Liczba gmin katastralnych (1854)

18 (w tym 1 miasteczko)

brak współrzędnych

Bezirk Delatyn – dawny powiat (Bezirk) kraju koronnego Królestwo Galicji i Lodomerii, funkcjonujący w latach 1854–1867. Siedzibą starostwa było miasteczko Delatyn.

Historia

Bezirk Delatyn utworzono w ramach reformy uwłaszczeniowej z okresu Wiosny Ludów (1848–1849), która likwidowała jurysdykcję właściciela ziemskiego nad poddanymi. W Galicji, dominium – jako podstawowa jednostka administracyjna i filar systemu feudalnego straciło rację bytu. Konieczne stało się zatem wprowadzenie nowego systemu administracyjnego, którego zręby powstały w latach 1851–1855. Nowy trójstopniowy podział administracyjny objął 21 cyrkułów (niem. Kreise), 179 małych powiatów (niem. Bezirke) i ponad 6000 gmin (niem. Gemeinde)[1].

Bezirk Delatyn objął obszar o wielkości 19,4 mil², zamieszkany przez 24.248 ludzi i podzielony na 18 gmin katastralnych, w tym jedno miasteczko (Delatyn). Wszedł w skład cyrkułu stanisławowskiego, jako jeden z jego dziesięciu powiatów[2]. Był to region górski, graniczący na południu z Zalitawią.

Po nadaniu Galicji autonomii oraz powołaniu samorządu gminnego i powiatowego w 1865 zlikwidowano cyrkuły (Kreise). Dotychczasowe małe powiaty (Bezirke) w liczbie 179, utrzymały się do 1867 roku, kiedy to w następstwie kolejnej reformy administracyjnej (23 stycznia 1867) zostały zastąpione przez 74 większych powiatów[1][3]. Obszar zniesionego Bezirk Delatyn wszedł wtedy w całości w skład nowego powiatu nadwórniańskiego[4][5]. 30 listopada 1895 gminy Hołosków, Mołodyłów, Neudorf, Skopówka i Strupków przeniesiono do powiatu tłumackiego[6].

Podział administracyjny (1854)

Podział administracyjny Bezirk Delatyn w 1854 roku[2]
Lp. Gmina jednostkowa Powierzchnia Ludność Powiat w 1867 po zniesieniu
1 Delatyn (m) z Łuhem 19760 3355 nadwórniański
2 Dobrotów 1850 800 nadwórniański
3 Dora 14300 1173 nadwórniański
4 Hołosków z Mołodyłowem i Skopówką 4620 1277 nadwórniański[7]
5 Jabłonica 18400 959 nadwórniański
6 Jamna 6800 547 nadwórniański
7 Krasna 3925 1533 nadwórniański
8 Łanczyn 5950 2341 nadwórniański
9 Łojowa 3550 540 nadwórniański
10 Majdan Graniczny 1930 158 nadwórniański
11 Majdan Średni i Stary z Bednarówką, Siedliskami i Glinkami 11045 1436 nadwórniański
12 Osław Biały 8245 1780 nadwórniański
13 Osław Czarny 3100 810 nadwórniański
14 Mikuliczyn i Tatarów 74530 2308 nadwórniański
15 Potok Czarny 2760 842 nadwórniański
16 Sadzawka 4750 1762 nadwórniański
17 Strupków 2244 731 nadwórniański[7]
18 Zarzecze 5965 1896 nadwórniański

Objaśnienie:

(M) = miasto; (m) = miasteczko

Przypisy

  1. 1 2 Krzysztof Ostafin, Podziały administracyjne Galicji 1857 – 1910 [online], ArcGIS StoryMaps, 13 marca 2024 [dostęp 2025-03-10].
  2. 1 2 Allgemeines Landes-Gesetz- und Regierungsblatt für das Kronland Galizien und Lodomerien mit den Herzogthümern Auschwitz und Zator und dem Großherzogthume Krakau. Jahrgang 1854, Lemberg 1855.
  3. ↑ Krzysztof Ostafin, Mateusz Troll, Dominik Kaim, Jakub Taczanowski, Problem doboru jednostek odniesienia przestrzennego w integracji danych z drugiej połowy XIX i początku XX w. z terenów Galicji i Śląska Austriackiego, „Studia Geohistorica” (8), 2020, s. 194–212, DOI: 10.12775/SG.2020.09, ISSN 2300-2875 [dostęp 2025-03-10].
  4. ↑ Verordnung des Staatsministeriums vom 23 Jänner 1867 über die Reform des politischen Verwaltung in den Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator
  5. ↑ Polona [online], polona.pl [dostęp 2025-03-10].
  6. ↑ Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych dla Królestwa Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. 1895, Nr 89
  7. 1 2 30 listopada 1895 włączono do powiatu tłumackiego.

Bibliografia