Cyrkuł opatowski

Cyrkuł opatowski

Opatower Kreis

cyrkuł
ok. 1798–1803
Cyrkuł konecki w granicach z 1803 (nie 1805, jak podaje mapa)
Państwo	Austro-Węgry
Kraj związkowy	Nowa Galicja
Siedziba	Opatów
Plan cyrkułu opatowskiego
brak współrzędnych

Cyrkuł opatowski (niem. Opatower Kreis) – jednostka administracyjna Cesarstwa Austrii w latach ok. 1798–1803, należąca do kraju koronnego Nowa Galicja. Powstała na części obszaru zagarniętego przez Austrię wskutek III rozbioru Polski. Siedzibą cyrkułu był Opatów.

Cyrkuł opatowski powstał około 1798 roku z obszaru zniesionego cyrkułu sandomierskiego. Był jednym z 12 cyrkułów Nowej Galicji, podporządkowanych Gubernium Krajowemu dla Galicji Zachodniej w Krakowie.

• Miasta (1803): Bodzentyn, Daleszyce, Iwaniska, Klimontów, Koprzywnica, Kunów, Kurozwęki, Łagów, Opatów, Osiek, Ostrowiec, Ożarów, Połaniec, Raków, Sandomierz, Słupia, Staszów, Tarłów, Zawichost;
• Miasteczka (1803): Bogoria, Denków, Gliniany, Janików, Waśniów, Wierzbnik^[1][2].

Na podstawie dekretu cesarza Franciszka II z 13 maja 1803^[3], z dniem 1 listopada 1803 Nowa Galicja została podporządkowana Gubernium Galicji we Lwowie. Wtedy też dokonano zmniejszenia liczby cyrkułów o połowę łącząc ze sobą sąsiednie cyrkuły. Każdy cyrkuł był podzielony na trzy okręgi. Zniesiony cyrkuł opatowski wszedł wtedy (wraz ze zniesionym cyrkułem radomskim) w skład nowego, dużego cyrkułu radomskiego, który został podzielony na okręgi Opatów, Radom i Staszów.

• Rudolf A. Mark: Galizien unter österreichischer Herrschaft, Herder-Verlag, Marburg 1994
• Jan Fellerer: Mehrsprachigkeit im galizischen Verwaltungswesen (1772–1914), Böhlau-Verlag, Wien 2005,